Sparta Tribune

Wat proberen de politici ons te laten geloven?
Na de dramatische gebeurtenissen in Luik, waren op diverse plateaus van de Belgische Franstalige televisie magistraten, politie, psychiaters en ouders van slachtoffers uitgenodigd voor een debat. Ook de burgemeester van Luik was er aanwezig, maar die scheen zich eerder te bekommeren om zijn imago en de volgende verkiezingen, want als antwoord op een concrete vraag, gaf hij een opsomming van dankbetuigingen aan de ordediensten en talrijke andere personen die de slachtoffers hadden bijgestaan.

De populist Mischaiel Modrikamen vraagt dat Justitie hetzelfde doet als in Frankrijk: in de notie "Wettige zelfverdediging" moet ook "eigendom" worden opgenomen.
Deze discussie is niet nieuw, maar volgens een hoogleraar in "Strafrecht" zijn in de nabije toekomst geen veranderingen te verwachten.
In België werd er een "waardeschaal" ingevoerd waarbij de "eigendom" na de "persoon" komt. Bovendien zijn de gerechtelijke instanties tegen een reform van deze wet.
De reden? Omdat de risico's voor misbruik te groot zouden zijn. Dus moet men zeer nauwgezet de voor- en nadelen van een dergelijke reform overwegen.

Onlangs vroeg me iemand "Waarom verdedig je de heer S.J? Pas op dat je geen problemen krijgt." Alleen deze woorden "pas op dat je geen problemen krijgt" spreken voor zich. Als vader van een zoon en een dochter, bestrijd ik al wie zich aan een kind vergrijpt, onder welke vorm dan ook. Iemand die verboden beeldmateriaal bezit of raadpleegt om aan zijn perversiteit te voldoen, verdient dezelfde straf als degene die kinderen fysiek misbruikt, want deze afnemers vorderen dat misbruik. Maar opgepast voor een onverantwoorde jacht naar deze soort perverteerden. Niet iedereen die van kinderen houdt, hen in de armen neemt of over hun haar streelt, is een pedofiel! Net zoals in de middeleneeuwen bij de heksenjachten, kan de jacht op hen de deur openen voor andere strafrechtelijke inbreuken. Daarom moet iedere aangifte van een burger nauwlettend onderzocht worden of dat die aangever geen eigen interesses nastreeft.

Als men een Belg zegt dat hij extra moet betalen, vraagt ie meteen: hoeveel?
De criminelen worden steeds jonger en zijn/haar ouders steeds vranker. Binnen afzienbare tijd worden inbreken en moorden legale vakken in de vakscholen. Wordt het niet dringend tijd dat elke werkende burger zich eens kwaad maakt en zegt: Rot op zakkenvullers!!

Voor uw mening: admin@auteursmisdaadzone.be

Elke dag wordt er in ons land iemand vermoord of overvallen. Juweliers schijnen tegenwoordig erg in trek te zijn, al moet het de delinquenten en criminelen zo stilaan gaan dagen dat het overvallen van een juwelier niet zonder risico is. De laatste tijd hebben een paar overvallers er hun leven bij ingeschoten. Meteen ontstond er een polemiek over de term "wettige zelfverdediging". Toch is de Belgische wetgeving tamelijk duidelijk: je moogt je leven verdedigen, maar niet je eigendom. Onlangs hoorde ik op tv een politievertegenwoordiger de raad geven dat als je overvallen wordt, je kalm moet blijven en zeker geen weerstand bieden. Dus laat ze alles meenemen wat ze wensen en de politie zal dan de daders trachten op te pakken. Dat is de wet! Als je een overvaller kwetst of doodt, dan wordt nauwkeurig onderzocht of je leven wel bedreigd was. Maar is je leven niet altijd bedreigd als iemand 's nachts je woning binnendringt en daarbij betrapt wordt? Zodra je de indringers hebt gezien is je leven in gevaar, want welke crimineel laat tegenwoordig nog getuigen in leven? Dus als je weet dat die kerel of kerels je waarschijnlijk voor eeuwig het zwijgen zullen opleggen, is je leven dan niet in gevaar?

Marian vertrok naar Thailand omdat het leven in Nederland een grote ontgoocheling was geworden. Ze had hoogtes en dieptes gekend, was gehuwd geweest met een edelman, had een fantastische loopbaan opgebouwd en had het geluk van het moederschap gekend.
Maar geluk is niet eeuwig en men moet er dagelijks aan werken om er te blijven van genieten. Ze dronk overmatig, wat echter haar zin voor zaken en muziek niet hinderde. Maar terwijl ze aan haar loopbaan werkte en het ene succes na het andere boekte, werd haar zoon een jongeman. Hij kreeg alles wat zijn hart wenste, behalve de nabijheid van een liefhebbende moeder. Lang duurde het niet of hij zocht vergetelheid in gevaarlijke substanties.